İnsanlar içinde meşakkat yükünü en fazla çekenler, dostlarının dayanılmaz külfetlerine yumuşaklık ile tahammül edenler, düşmanını bırakarak olanca muhabbetiyle dostlarına yönelenlerdir.
Böyle insanlar yumuşak huyları gereği kimseyi azarlayıp sitem etmezler vedostlarından kötü bir karşılık gördüklerinde mukabele etmeyip görmezlikten, bilmezlikten gelirler.
Bunlar öyle âlicenab insanlardır ki, Cenâb-ı Allah onların kalbini kin ve hasede esir etmemiş, onlara ihlaslı ve tertemiz bir gönül ihsan buyurmuştur.
Allâme Zemahşeri’nin “Etvaku’z Zemahşeri” adlı eserinden alıntı yapılmıştır
Dost bu zamanların değil Evradü ezkârın cismi yürekleridir.
Bilmem belkide bizler tükettik bu mevsimde dostları..
Dosdoğru Dost ve daim dost bulabilmek duasıyla…
Saadetle….
Tüketmek mi yoksa hoyratça kullanmak mı değerleri…
Amin.
sındıre sındıre tüketebılmek önemlı…ozaman bıtıremezsın zaten
ne tüketmek, ne sindirmek istiyorum…
kaldıramayacağım dağları sırtımda taşımaktan yoruldum!
“bir adın kalmalı” diyor ya şair
adım da kalmasın.
dost olmayı becerememek, bost bulmayı da!