karanlığı kapatıyor
buraların keşmekeşliğini
örtüyor
özden gayrı ne varsa
çıkarttığımız gün yüzüne
gece: küçük ölüm
hergün yaşadığımızdır
her sabah dirildiğimiz dünyadan
…
derdi olanındır gece
uykusu bölünenin
saatleri hiç bitmeyen
hastanın kabusu
sırtını sarmaya çul bulamayanın
bir tas sıcak çorbaya
sıcacık bir yuvaya
hasret nicelerin
sevda yükünün altında
bel doğrultamayanların
sıcacık şefkate susamış yetimin
soğuk sığınagıdır gece
O’nun and içtiği
kutsal anları bağrında misafir eden
zifirin adıdır gece
“geceye and olsun ki!”
Nihat TOPCU
